Eens was Beijing beroemd om zijn blauwe luchten. Maar toen ik er bijna dertig jaar geleden ging wonen, durfde niemand meer de hoofdstad van het Hemelse Rijk de blauwste hemel van de wereld toe te dichten.

Meestal was de stad gehuld in een dikke, geelgrijsachtige wolk. Als je naar adem hapte, kreeg je gif binnen. Soms kon je de overkant van de straat niet zien of vielen de vogels dood uit de lucht. De Partij wuifde deze vuiligheid weg als mist. Het aantal vervuilingsdoden bereikte in 2005 een record: 2,6 miljoen. Sindsdien is de ‘mist’ geleidelijk opgetrokken. Vorig jaar was de lucht maar op één dag echt smerig. Nog altijd is China wereldkampioen vervuiling. Maar het is nu ook wereldkampioen milieuschoonmaak (...)